Page 69 - kpiebook64014
P. 69

รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ2 “บทบัญญัติทางกฎหมายเพื่อการป@องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำใหFบุคคลสูญหาย”  สถาบันพระปกเกลFา


                                     CAT                                            CED

                 ข7อ 2(3)                                      ข7อ 6(2)
                     “คำสั่งจากผู7บังคับบัญชาหรือจากทางการ ไม1สามารถ  “คำสั่งหรือการสั่งการจากทางการ พลเรือน ทหารหรือ
                 ยกขึ้นเป”นข7ออ7างที่มีเหตุผลสำหรับการทรมานได7”    อื่น ๆ ไม1สามารถยกขึ้นเป”นข7ออ7างที่มีเหตุผลสำหรับการบังคับ
                                                    250
                                                                             251
                                                               ให7หายสาบสูญได7”


                            การห;ามมิให;อ;างคำสั่งผู;บังคับบัญชาหรือจากทางการ เกิดจากข;อเท็จจริงในทางปฏิบัติที่พบว<าผู;ที่

               กระทำความผิดนั้น ส<วนใหญ<มักเป_นเจ;าพนักงานของรัฐที่ได;รับคำสั่งจากผู;บังคับบัญชาหรือจากทางการ  ดังนั้น
                                                                                                     252
               หากอนุสัญญาเปดช<องให;ผู;กระทำผิดสามารถอ;างในเรื่องนี้ได; ก็อาจเป_นช<องโหว<สำคัญที่ทำให;การปLองกันและ
               ปราบปรามการทรมานและการกระทำให;บุคคลสูญหายมีประสิทธิผลที่ลดลง อย<างไรก็ดี ในระหว<างการเจรจาได;

               เคยมีความเห็นว<า การกระทำผิดอันเนื่องมาจากการปฏิบัติตามคำสั่งผู;บังคับบัญชาหรือจากทางการน<าจะเป_นเหตุ

               บรรเทาโทษได; แต<ความเห็นนี้ก็ได;ถูกปeดตกไปเนื่องจากผู;ร<างฯ เห็นว<า หากยอมให;มีเหตุบรรเทาโทษในเรื่องนี้ได;
               โทษที่เบาก็อาจไม<สอดคล;องกับลักษณะความร;ายแรงของการกระทำความผิดภายใต;อนุสัญญานี้ และอาจเป_นการ

               ขัดต<อวัตถุประสงค,และความมุ<งประสงค,ของอนุสัญญาได;
                                                              253
                     4.1.3  หน.าที่ของรัฐในการฟmองร.องดำเนินคดีบนมาตรฐานเดียวกันกับความผิดธรรมดาที่มีลักษณะ

                            ร.ายแรง

                     อนุสัญญา CAT และอนุสัญญา CED ต<างกำหนดให;รัฐภาคีมีหน;าที่ต;องฟLองร;องดำเนินคดีการทรมานและ

               การกระทำให;บุคคลสูญหายบนมาตรฐานเดียวกันกับความผิดธรรมดาที่มีลักษณะร;ายแรง ดังนี้

                                     CAT                                            CED

                 ข7อ 7(1), 7(2)                                ข7อ 11(1), 11(2)
                     “1. ในกรณีต1าง ๆ ที่ระบุไว7ในข7อ 5 ให7รัฐภาคีซึ่งพบตัว  “1. รัฐภาคีซึ่งพบตัวบุคคลที่ถูกกล1าวหาว1าได7กระทำผิด
                 บุคคลที่ถูกกล1าวหาว1าได7กระทำผิดใดที่อ7างถึงในข7อ 4 อยู1ใน อยู1ในอาณาเขตซึ่งอยู1ภายในเขตอำนาจรัฐของตน มอบเรื่องให7

                 อาณาเขตซึ่งอยู1ภายในเขตอำนาจรัฐของตน มอบเรื่องให7เจ7า เจ7าพนักงานผู7มีอำนาจของตน เพื่อความมุ1งประสงคŽในการ
                 พนักงานผู7มีอำนาจของตน เพื่อความมุ1งประสงคŽในการ ฟ™องร7องดำเนินคดี หากรัฐนั้นไม1ยอมส1งบุคคลดังกล1าวเป”น



                     250  Supra Note 12, CAT, Art. 2(3)
                     “An order from a superior officer or a public authority may not be invoked as a justification of torture.”
                     251  Supra Note 13, CED, Art. 6(2)
                     “No order or instruction from any public authority, civilian, military or other, may be invoked to justify an offence of
               enforced disappearance.”
                     252  Supra Note 141, CAT Handbook, p. 124.
                     253  Ibid.



                                                             69
   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74