Page 58 - kpi15341
P. 58
การผังเมือง
กับการพัฒนาเมือง
จะต้องมีพื้นที่สีเขียวล้อมรอบเอกนครเพื่อจำกัดการขยายตัวแต่โครงการ
ศูนย์ราชการและเมืองใหม่นี้ มีเมืองใหม่เพียงแห่งเดียว และไม่มีเครื่องมือที่จะ
จำกัดการเติบโตของเอกนคร ปรากฏการณ์ดังกล่าวจะทำให้ภาคมหานคร
มีขนาดใหญ่ขึ้นแทนที่จะลดลงเพราะเนื้อเมืองของกรุงเทพมหานครจะขยาย
ตัวเข้าเชื่อมต่อกับเมืองใหม่และกลายเป็นเนื้อเดียวกัน และเกิดการขยายตัว
ของเมืองไปตามเส้นทางคมนาคมสายหลัก (Ribbon Development
Pattern) ซึ่งเป็นรูปแบบการใช้ที่ดินที่ไม่ประสิทธิภาพ กิจกรรมหนาแน่นอยู่
ริมถนน แต่ด้านหลังจะขาดการเข้าถึง (Access) กลายเป็นที่ดินที่มีมูลค่าทาง
เศรษฐกิจต่ำ ซึ่งปัญหาที่กล่าวมาทั้งหมดจะก่อให้เกิดผลกระทบอย่างใหญ่
หลวงกับภาพเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ
ศูนย์ราชการและเมืองใหม่นี้ต้องใช้งบประมาณถึง 240,000 ล้านบาท
(เฉพาะตัวโครงการ ไม่รวมสาธารณูปโภคและสาธารณูปการต่างๆ ที่จะต้อง
เกิดขึ้นนอกโครงการเพื่อตอบสนองความต้องการของประชาชนผู้ใช้โครงการ)
ถ้าพิจารณารูปแบบการปกครองยังเป็นแบบรวมศูนย์ ไม่ใช่การกระจายตัว
เพียงแต่ย้ายสถานที่รวมตัวเท่านั้น ก็จะเห็นได้ว่าเป็นการใช้เงินงบประมาณ
ของประเทศจำนวนมหาศาล เพื่อทำโครงการที่ขัดแย้งกันอย่างชัดเจนกับ
แนวทางในการพัฒนาประเทศ ไม่ได้กระจายรายได้และยกระดับมาตรฐาน
การดำรงชีวิตให้กับประชาชนผู้ยากจนในชนบท ซึ่งผลของการวางแผนเช่นนี้
เคยปรากฏให้เห็นมาแล้วในประเทศบราซิล เมื่อ ค.ศ.1960
2. กรณีศึกษาโครงการนครบราซิเลีย ประเทศบราซิล
ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 เป็นยุคที่ประเทศกำลังพัฒนา ซึ่ง
ส่วนใหญ่เพิ่งได้รับเอกราชหลุดพ้นจากการเป็นอาณานิคมของประเทศ
ตะวันตก ประเทศเหล่านั้นได้รับการสนับสนุนทางด้านเทคนิค เงินทุน และ
สถาบันพระปกเกล้า
