Page 37 - kpi15341
P. 37
การผังเมือง
กับการพัฒนาเมือง
C การวางแผนผังจะต้องมีลักษณะครบสมบูรณ์เบ็ดเสร็จทุกด้าน
ผู้วางแผนและผังจะต้องพิจารณาทางเลือกทุกกระบวนก่อนการ
ตัดสินใจเลือกแผนที่จะนำไปใช้
C ความหมายของการวางแผนและผังก็คือการจัดสรร วิธีการ
กระจายทรัพยากรในพื้นที่วางแผนและผังอย่างมีประสิทธิภาพ
ที่สุด
ดังนั้น การวางแผนและผังแบบดั้งเดิมจะเป็นงานเทคนิคแต่ลำพัง
ซึ่งจะพบเห็นในงานวางแผนและผังทางกายภาพในระยะแรกๆ ซึ่งพยายามจะ
สรรสร้างเมืองในอุดมคติ โดยใช้อำนาจรัฐเป็นแรงผลักดันสำคัญ และให้ผู้มี
ส่วนได้ส่วนเสียยอมรับในภาพรวมเท่านั้น
2. รูปแบบที่ใช้ในปัจจุบัน (Rational Adaptive Model) ซึ่งเป็น
แบบจำลองที่พยายามแก้ไขข้อบกพร่องของ Rational Model ที่นักวางแผน
มีบทบาทและอำนาจเกือบจะเบ็ดเสร็จในการวางแผน ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
มีบทบาทไม่มากนักและเป็นเพียงผู้รอรับผลกระทบจากแผนที่นักวางแผน
เลือกมาใช้งานจริงเท่านั้น Rational Adaptive Model ได้ให้ความสนใจกับ
การมีส่วนร่วมของประชาชนตั้งแต่เริ่มต้นทำแผน ทำให้แผนได้รับการยอมรับ
จากประชาชนมากขึ้น และสามารถตอบสนองกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นจริง
ได้ดีขึ้น ต่อมาได้มีการวิเคราะห์ วิจารณ์ ศึกษาถึงกระบวนการวางแผนผังที่
เป็นจริงและควรจะจัดทำ ซึ่ง Davidoff และ Reiner ได้จัดทำอย่างเป็นระบบ
การวางแผนและผังนั้นมีอยู่สามขั้นตอนหลัก คือ การวางความหมาย คุณค่า
ของการวางผัง (Value Formulation) การกำหนดวิธีการ (Means
Identification) และการดำเนินการให้บรรลุเป้าหมาย (Effectuation)
ขอบเขตงานวางแผนและผังจึงขยายออกครอบคลุมเนื้อหา ดังที่เราเข้าใจกัน
อยู่ทุกวันนี้ว่า การวางผังจะต้องประกอบด้วยขั้นตอนใหญ่ 2 ขั้นตอน คือ
สถาบันพระปกเกล้า
