Page 15 - kpi15341
P. 15
การผังเมือง
กับการพัฒนาเมือง
ผลประโยชน์สูงสุดกับส่วนรวม ซึ่งแน่นอนว่า มีหน่วยย่อยบางส่วนที่จะต้อง
เสียสละยอมพัฒนาในทิศทางที่ตนเองไม่ต้องการ เพื่อให้ผลประโยชน์ต่อ
ส่วนรวมสูงที่สุด อย่างไรก็ตามหน่วยย่อยที่ยอมเสียสละเหล่านั้นก็จะได้รับการ
ชดเชยความเสียสละนั้นอย่างเหมาะสม ไม่ว่าจะเป็นในรูปแบบการเงินหรือ
สิทธิประโยชน์อื่นๆ ซึ่งหน่วยงานกลางจะเป็นผู้จัดสรรผลประโยชน์นั้นอย่าง
เท่าเทียมกัน
ส่วนรูปแบบการพัฒนาจากล่างขึ้นบน (Bottom Up) อยู่บนหลักการ
ที่เชื่อว่า หน่วยชุมชนท้องถิ่นเป็นหน่วยพื้นฐานของการพัฒนา โดยจะใช้หน่วย
พื้นฐานเหล่านั้นมาประกอบกันเป็นหน่วยพื้นที่ขนาดใหญ่จากชุมชน สู่เมือง
กลุ่มเมือง ภาค ประเทศ และกลุ่มประเทศต่อไป ดังนั้น ถ้าชุมชนท้องถิ่น
มีความเข้มแข็งด้วยศักยภาพภายในท้องถิ่นเอง เมื่อหลายท้องถิ่นที่มีความ
เข้มแข็งด้วยตนเอง มาประกอบกันเข้าก็ได้พื้นที่ใหญ่กว่า และเข้มแข็งตามไป
ด้วย รูปแบบการพัฒนาจากล่างขึ้นบนจะให้ความสำคัญกับคุณค่าของท้องถิ่น
บทบาทของหน่วยงานส่วนกลางมีหน้าที่อำนวยความสะดวก (Facilitate) ใน
ประเด็นการพัฒนาต่างๆ ตามที่หน่วยชุมชนท้องถิ่นต้องการ และดำเนินการ
ในการพัฒนาภาพรวมต่อยอดจากทิศทางที่หน่วยชุมชนท้องถิ่นเป็นผู้กำหนด
รูปแบบการพัฒนาแบบจากล่างขึ้นบนเหมาะกับสถานการณ์ที่หน่วยท้องถิ่น
มีฐานการพัฒนาที่เข้มแข็งพอที่จะสร้างคุณค่าของตนเองให้กับส่วนรวม
ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
อย่างไรก็ตาม การวางแผนภาคและเมืองมีสถานการณ์ที่หลากหลาย
และต้องประสานกันทั้งรูปแบบจากบนลงล่างและจากล่างขึ้นบนเข้ามา
ประกอบในการวางแผนอยู่เสมอ ในบางกรณีรูปแบบจากบนลงล่างอาจจะ
เป็นรูปแบบหลักและให้รูปแบบจากล่างขึ้นบนเป็นรูปแบบรอง และในบาง
สถาบันพระปกเกล้า
