Page 67 - kpi15341
P. 67
การผังเมือง
กับการพัฒนาเมือง
บทสรุปของการสร้างเมืองใหม่
แนวคิดการสร้างเมืองใหม่ มีฐานคิดอยู่บนการพัฒนาภาคมหานคร
โดยมีเมืองใหม่เป็นส่วนหนึ่งของการลดความแออัดของมหานคร
เพิ่มประสิทธิภาพในการให้บริการโครงสร้างพื้นฐาน และสร้างคุณภาพชีวิต
ที่ดีให้กับประชากรเมือง โดยการกำหนดขนาดประชากรที่เหมาะสมกับ
มหานคร ในปริมาณที่สามารถให้บริการโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ ได้อย่างมี
ประสิทธิภาพ แล้วจำกัดการขยายตัวทางราบของมหานครด้วยการใช้
วงแหวนสีเขียวล้อมรอบเมืองหลักไว้ ส่วนปริมาณประชากรที่เกินกว่าความ
สามารถในการรองรับของเมืองหลัก ก็ให้ไปอยู่ในเมืองบริวารในขนาดและ
ตำแหน่งที่เหมาะสม มีการวางแผนการใช้ประโยชน์ที่ดินและโครงสร้าง
พื้นฐาน รวมถึงการออกแบบเมืองอย่างดี โดยมีเมืองบริวารประมาณ 6-10
เมืองรอบมหานคร สามารถเชื่อมโยงกับเมืองหลักด้วยระบบขนส่งมวลชนที่มี
ประสิทธิภาพสูง ในระยะทางและระยะเวลาที่สามารถเชื่อมโยงถึงกันได้อย่าง
สะดวก และสามารถเชื่อมโยงระหว่างเมืองบริวารกันเองด้วยระบบรางแบบ
วงแหวน เกิดเป็นภาคมหานครที่มีคุณภาพชีวิตเมืองที่ดี มีการใช้ประโยชน์
ที่ดินแบบเป็นสัดเป็นส่วน เมืองหลักทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของภาคมหานคร
ในขณะที่เมืองบริวารที่สร้างขึ้นใหม่เป็นเมืองที่มีลักษณะเฉพาะ เช่น เมืองพัก
อาศัย หรือ เมืองอุตสาหกรรมที่ครบสมบูรณ์ในตัวเอง ตามแต่ตำแหน่งที่ตั้ง
ศักยภาพและข้อจำกัดของพื้นที่ ตัวอย่างสำคัญ คือ ภาคมหานครลอนดอน
(Greater London) ที่ออกแบบโดย Sir Patrick Abercrombie ในปี 1944
เพื่อบูรณะฟื้นฟูลอนดอนหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 และสร้างคุณภาพที่ดี
ให้กับประชากรเมืองลอนดอน พื้นที่สีเขียวระหว่างเมืองทำหน้าที่สร้างสมดุล
ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ เพื่อเป็นพื้นที่กันชนจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ
ควบคู่ไปกับการจำกัดการขยายตัวทางราบของเมือง เป็นแหล่งผลิตอาหาร
สถาบันพระปกเกล้า
