Page 64 - kpi15341
P. 64
การผังเมือง
กับการพัฒนาเมือง
ตอบสนองความต้องการของประชาชน ดังนั้นเมืองใดที่มีกิจกรรมใดกิจกรรม
หนึ่งเป็นหลักเพียงอย่างเดียวย่อมไม่ใช่เมืองที่ยั่งยืนและสามารถเลี้ยงตัวเองได้
ตามลำดับศักย์ที่เมืองนั้นเป็น จึงจำเป็นต้องพึ่งพาเมืองอื่นในอีกหลายๆ ด้าน
ตัวอย่างเช่น เมืองอุตสาหกรรมหลักจำเป็นต้องมีกลุ่มเมืองบริวารที่คอย
สนับสนุนในเรื่องที่พักอาศัย การค้าบริการ การศึกษา และกิจกรรมอื่นๆ
จะเห็นได้ว่าการสร้างเมืองใหม่มีความซับซ้อนเป็นอย่างยิ่ง เพราะเมือง
เปรียบเสมือนสิ่งมีชีวิตและเกี่ยวข้องกับทุกแง่ทุกมุมของการดำรงชีวิตกับ
มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม การสร้างเมืองศูนย์กลางราชการแห่งใหม่จึงจำเป็นต้อง
มีการวางนโยบาย แผนและโครงการในทุกระดับเพื่อที่จะทำให้เมืองใหม่
บรรลุความสำเร็จได้ ไม่ใช่แค่โครงการเดียวเท่านั้น
เมื่อพิจารณาถึงแนวทางการพัฒนาเมืองในปัจจุบัน พบว่าเน้นที่
ประสิทธิภาพของเมืองมากกว่าความงาม ในประเทศตะวันตกยุคของการ
สร้างอาคารทางราชการให้ดูหรูหราสง่างาม เป็นเรื่องล้าสมัยเป็นอย่างยิ่ง
เพราะเป็นความนิยมในคริสต์ทศวรรษที่ 1910-1920 ซึ่งเป็นยุคที่เรียกว่า
“เมืองสวยงาม” (City Beautiful Movement) เป็นช่วงเวลาที่มีแนว
ความคิดว่าสภาพแวดล้อมที่สวยงามจะทำให้มนุษย์มีจิตใจที่ดีและสามารถ
ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ดังนั้นรัฐบาลควรสนับสนุนให้เกิด
บรรยากาศที่สวยงามโดยการสร้างเมืองและอาคารที่ทำการของรัฐบาลให้
หรูหราสง่างาม เพื่อเป็นตัวอย่างให้กับประชาชน แต่แนวความคิดนี้กลับไม่ได้
ให้ความสนใจกับที่พักอาศัยของประชาชนโดยเฉพาะคนยากจนเลย จะเน้นที่
การลงทุนของรัฐเพื่อทำให้เกิดเมืองที่สวยงาม เช่น นครชิคาโก้ (Chicago)
ออกแบบโดย ดาเนียล เบิร์นแฮม (Daniel Burnham) ในปี ค.ศ.1909 ด้วย
การออกแบบถนนขนาดใหญ่ (Boulevard) เป็นแกนหลักของเมือง และ
จัดวางตำแหน่งของอาคารทางราชการที่มีขนาดใหญ่ และหรูหราสง่างามไว้ที่
สถาบันพระปกเกล้า
