Page 153 - kpi17730

ส่วนร่วมของทุกภาคส่วน ซึ่งหลักการในการทำงานเช่นนี้หรือการเสริมสร้างเครือข่ายในการทำงาน
เป็นนโยบายสำคัญของนายกเทศมนตรีนครเชียงรายที่สืบต่อกันมา แม้ว่าผู้บริหารท้องถิ่นชุดเดิม

(นายสมพงษ์ กูลวงค์ ดำรงตำแหน่งเมษายน 2551- มีนาคม 2555) และชุดปัจจุบัน (นายวันชัย
ทองถิ่นสีเขียว จงสุทธานามณี ดำรงตำแหน่งสิงหาคม 2555 - ปัจจุบัน ) มิได้สังกัดกลุ่มการเมืองเดียวกันก็ตาม

แต่นโยบายดังกล่าวนี้ได้กลายเป็นแนวทางการปฏิบัติงานของข้าราชการและพนักงานเทศบาลมาโดย

ตลอด

1.2 มีวัตถุประสงค์และมีแนวทางร่วมในการดำเนินการ

หลังจากที่ได้แต่งตั้งคณะทำงานที่มาจากหน่วยงานภาครัฐ หน่วยงานภาคเอกชน

และภาคประชาสังคม ให้มาร่วมเป็นเครือข่ายในการดำเนินงานแล้ว เพื่อให้คณะทำงานซึ่งจะกลายเป็น
แกนนำในการดำเนินงานต่อไป มีความเข้าใจเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและ
ผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นต่อเมืองมีความเข้าใจในปัญหาและมีจิตสำนึกในการแก้ไขปัญหาร่วมกัน
กรณีศึกษา “การบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม”
เทศบาลนครเชียงราย จึงจัดสัมมนาเพื่อสร้างความรู้ความเข้าใจให้แก่คณะทำงาน โดยมีสถาบัน
สิ่งแวดล้อมไทยเป็นพี่เลี้ยงทางด้านวิชาการ การสัมมนาในครั้งนี้ส่งผลให้ภาคีเครือข่ายได้เรียนรู้
ร่วมกันเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นต่อเมือง เกิดความ

ตระหนักถึงความสำคัญของปัญหา รู้สึกเป็นเจ้าของปัญหา และมีความต้องการที่จะแก้ไขปัญหา
ร่วมกัน แม้ว่าคณะทำงานอาจมิใช่คนในพื้นที่หรือมีภูมิลำเนาในเมืองเชียงรายทั้งหมด แต่ก็ได้อยู่อาศัย
ในเมืองเชียงรายเป็นเวลานาน และได้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศและผลกระทบ

ที่เกิดขึ้น

จากการสัมมนาในครั้งนี้ได้นำไปสู่การประชุมคณะทำงานร่วมกันหลายครั้ง
ในลักษณะที่เป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และระดมความคิดเห็นร่วมกัน (Share Learning Dialogues

- SLD) โดยมีการพูดคุยกันในประเด็นที่เกี่ยวข้องอย่างละเอียด อาทิ ลักษณะการเปลี่ยนแปลงสภาพ
ภูมิอากาศที่ผ่านมาและที่จะเกิดขึ้นในอนาคต, ผลกระทบและความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นต่อเมืองจาก
การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ, กลุ่มเป้าหมายและพื้นที่เสี่ยงภัย ฯลฯ กระทั่งได้มีการประชุม

ร่วมกันเพื่อกำหนดวิสัยทัศน์และยุทธศาสตร์ 5 ประการในการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพ
ภูมิอากาศที่เหมาะสมต่อเมืองเชียงราย ซึ่งเป็นยุทธศาสตร์ที่มุ่งเตรียมความพร้อมและแก้ไขปัญหา
ในมิติที่คาดว่าจะได้รับผลกระทบมากที่สุดจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ กล่าวคือ มิติด้าน

การเกษตร การท่องเที่ยว และสุขภาพ นับได้ว่า การกำหนดวิสัยทัศน์และยุทธศาสตร์เป็นการกำหนด
เป้าหมาย ทิศทาง และแนวทางร่วมที่เป็นภาพเดียวกันของภาคีเครือข่ายในการดำเนินงาน โดยมี
สถาบันวิชาการคอยให้การสนับสนุนและเป็นพี่เลี้ยงทั้งในเชิงกระบวนการประชุมและการศึกษา

ถึงความเหมาะสมของยุทธศาสตร์ที่กำหนดขึ้นว่า สามารถใช้รับมือกับผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้น
หรือช่วยลดความเสี่ยงของเมืองจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้จริงหรือไม่

146 สถาบันพระปกเกลา