Page 84 - kpi17730
P. 84

พ.ศ. 2539 โดยมีจุดเริ่มต้นจากราษฎรทั้ง 14 หมู่บ้านของตำบลสวนหม่อน ในการเข้าร่วมเวที
                      ประชาคมจนได้มติของประชาคมในการขอคืนพื้นที่ป่าโคกหลวงจากผู้ที่บุกรุกป่าเพื่อดำเนินการ

                      พัฒนาเป็นป่าชุมชนของตำบลสวนหม่อนให้มีสภาพพื้นที่เป็นป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ พร้อมทั้งพัฒนา
                      และปรับปรุงป่าที่เสื่อมโทรมให้กลับคืนสู่ระบบนิเวศน์ที่สมบูรณ์อีกครั้ง เมื่อได้รับมติขอคืนพื้นที่ป่าไม้
                      โคกหลวงจากราษฎรทั้ง 14 หมู่บ้านในการขอคืนพื้นที่ป่าไม้โคกหลวงจึงเป็นการดำเนินการ      ทองถิ่นสีเขียว

                      ในลักษณะที่มีองค์การบริหารส่วนตำบลสวนหม่อนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการประสานงานทั้งประชาชน
                      และหน่วยงานตลอดจนเจ้าหน้าที่ภาครัฐให้ทุกฝ่ายเข้ามามีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ป่าไม้ซึ่งเป็นพื้นที่
                      สำคัญของชุมชน การดำเนินโครงการอนุรักษ์ป่าโคกหลวงในระยะแรกจึงเกิดขึ้นในลักษณะของ

                      กลุ่มเครือข่ายขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่อำเภอมัญจาคีรีทั้ง 4 ตำบล เนื่องจากเป็น
                      พื้นที่ที่มีป่าไม้ติดกัน ซึ่งได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบลสวนหม่อน องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแปน
                      องค์การบริหารส่วนตำบลโพนเพ็ก และองค์การบริหารส่วนตำบลคำแคน


                            ปัจจุบันสภาตำบลสวนหม่อนได้จัดสรรพื้นที่ของป่าโคกหลวงออกเป็น 4 ส่วน ได้แก่

                            ส่วนที่หนึ่ง   ป่าข้างทาง เกิดจากการปลูกร่วมกันกับอำเภอมัญจาคีรี สำหรับป่าส่วนนี้ได้มี
                      การดำเนินการปลูกต้นยูคาลิปตัส อันถือเป็นพืชเศรษฐกิจที่สามารถปลูกหมุนเวียนและจำหน่ายได้

                      โดยเงินที่จำหน่ายได้จะนำเข้าเป็นรายรับขององค์การบริหารส่วนตำบลสวนหม่อน

                            ส่วนที่สอง   ป่าบ้านโนนเขวา ถือเป็นป่าปกปัก มีพื้นที่จำนวน 940 ไร่สำหรับป่าปกปักนี้
                      ถูกใช้เป็นพื้นที่ในโครงการของมูลนิธิอนุรักษ์พันธุกรรมพืชสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยาม-

                      บรมราชกุมารี (มูลนิธิอพ.สธ.)

                            ส่วนที่สาม   ป่านานาพันธุ์                                                      กรณีศึกษา “การบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม”

                            ส่วนที่สี่     ป่าเสื่อมโทรม สำหรับใช้เป็นพื้นที่เลี้ยงสัตว์


                            ภายหลังจากนั้น องค์การบริหารส่วนตำบลสวนหม่อนก็ได้ดำเนินการเพื่อกระจายกลุ่ม
                      ผู้รับผิดชอบสำหรับพื้นที่ป่าโคกหลวงภายในเขตพื้นที่ของตนเองออกเป็นกลุ่มต่าง ๆ จนปัจจุบัน
                      ประกอบด้วยกลุ่มเครือข่ายที่ดำเนินงานร่วมกันทั้งสิ้น 7 เครือข่าย ได้แก่ เครือข่าย (รสทป.)

                      เครือข่าย (อปพร.) เครือข่ายกลุ่มผู้นำชุมชน (กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน) เครือข่าย (อสม.) เครือข่ายภาครัฐ
                      และ เครือข่ายเยาวชน ตลอดจนชาวบ้านในพื้นที่ที่ได้รับประโยชน์จากป่าโคกหลวง (โดยจะนำเสนอ

                      ในรายละเอียดต่อไป)












                                                                                    สถาบันพระปกเกลา  77
   79   80   81   82   83   84   85   86   87   88   89