Page 17 - kpi17730

ใกล้เคียงให้การสนับสนุนการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยที่เกิดขึ้น (มาตรา 23), ผู้อำนวยการ
มีอำนาจแต่งตั้งเจ้าพนักงานเพื่อปฏิบัติหน้าที่ (มาตรา 39), ผู้อำนวยการจัดให้มีอาสาสมัครในพื้นที่

(มาตรา 41) และผู้อำนวยการหรือเจ้าพนักงานมีอำนาจมอบหมายภารกิจหรือจัดสถานที่ให้องค์การ
ทองถิ่นสีเขียว สาธารณกุศลและบุคคลในการให้ความช่วยเหลือ (มาตรา 42)

นอกจากกฎหมายที่ยกตัวอย่างดังกล่าวข้างต้น ยังมีกฎหมายเฉพาะที่เกี่ยวกับการบริหาร

จัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอีกเป็นจำนวนมากที่ให้อำนาจและหน้าที่แก่องค์กร
ปกครองส่วนท้องถิ่น อาทิ พระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของ
บ้านเมือง พ.ศ. 2535, พระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. 2518, พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร

พ.ศ. 2522 (ปรับปรุงแก้ไข พ.ศ. 2535), พระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2535, พระราชบัญญัติ
น้ำบาดาล พ.ศ. 2520 (ปรับปรุงแก้ไข พ.ศ. 2535), พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
พ.ศ. 2535, พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504, พระราชบัญญัติแร่ พ.ศ. 2409, พระราชบัญญัติ

บทนำ การส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน พ.ศ. 2535 และพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 เป็นต้น

2. การถายโอนภารกิจ “ดานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม”

การถ่ายโอนภารกิจด้านการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเกิดขึ้นตาม

พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. 2542 ที่ได้กำหนดให้มีการจัดทำแผนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและ

แผนปฏิบัติการกำหนดขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

2.1 แผนการกระจายอำนาจใหแกองคกรปกครองสวนทองถิ่น พ.ศ. 2543

คณะรัฐมนตรีพิจารณาให้ความเห็นชอบและนำเสนอรัฐสภาทราบ พร้อมทั้งได้ประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศทั่วไป เล่ม 118 ตอนพิเศษ 4ง วันที่ 18 มกราคม 2544

แผนฯ ได้กำหนดแนวทางการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งในเรื่อง
ของภารกิจ รายได้ บุคลากร, แนวทางการพัฒนาระบบตรวจสอบและการมีส่วนร่วมของประชาชน,
แนวทางการปรับปรุงประสิทธิภาพการบริหารจัดการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, แนวทาง

การปรับปรุงกฎหมายและระเบียบให้สอดคล้องกับการถ่ายโอนภารกิจ, กลไกการกำกับดูแล
การถ่ายโอนภารกิจ และการสร้างระบบประกันคุณภาพบริการสาธารณะ

10 สถาบันพระปกเกลา