Page 167 - kpi17730

ไม่ได้มีเพียงงบประมาณเท่านั้น แต่ยังจำเป็นต้องใช้บุคลากร วัสดุอุปกรณ์ สถานที่
องค์ความรู้ ภูมิปัญญา ฯลฯ ภาคีเครือข่ายจึงตกลงที่จะแบ่งปันทรัพยากรที่ใช้ใน

การดำเนินงานร่วมกัน โดยการจัดหาหรือจัดการทรัพยากรให้เป็นหน้าที่ของ
ทองถิ่นสีเขียว 3.6 ให้ภาคีเครือข่ายมีส่วนร่วมในการดำเนินงาน
คณะทำงานหรือผู้รับผิดชอบหลักในการดำเนินแต่ละโครงการ/กิจกรรม

เทศบาลเปิดโอกาสให้ภาคีเครือข่ายมีส่วนร่วมในการลงมือปฏิบัติหรือดำเนินโครงการ/
กิจกรรมอย่างเต็มที่ ดังเห็นได้จากบทบาของภาคีเครือข่ายในการร่วมดำเนินงานตามที่ได้กล่าวไปแล้ว
ขณะที่ เทศบาลเองก็ลงมือปฏิบัติหรือดำเนินงานในทุกโครงการ/กิจกรรม โดยส่งผู้แทนจากเทศบาล

ร่วมเป็นคณะทำงานในทุกโครงการ/กิจกรรม

3.7 ให้ภาคีเครือข่ายมีส่วนร่วมในการติดตามและประเมินผล

กรณีศึกษา “การบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม”
เทศบาลจัดการประชุมแลกเปลี่ยนเรียนรู้และระดมความคิดเห็นร่วมกับภาคีเครือข่าย
(Share Learning Dialogues - SLD) เพื่อพัฒนากรอบแนวทางการติดตามและประเมินผล
เกณฑ์และตัวชี้วัดที่จะใช้ในการติดตามประเมินผลโครงการ/กิจกรรม ภายหลังจากการดำเนิน
โครงการและกิจกรรม ภาคีเครือข่ายได้ติดตามและประเมินผลการดำเนินงานตามกรอบ เกณฑ์ และ

ตัวชี้วัดที่กำหนดไว้ พร้อมกับมีผู้เชี่ยวชาญเข้ามาร่วมติดตามและประเมินผลการดำเนินโครงการ
นำร่องเพื่อพิจารณาภาพรวมว่า การดำเนินโครงการเช่นนี้สามารถช่วยให้เมืองเชียงรายรับมือกับ
ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้หรือไม่

3.8 แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเครือข่ายระดับนานาชาติ และนำกลับมาพัฒนาภาคีเครือข่าย
ระดับพื้นที่

19
เมืองเชียงรายเป็นหนึ่งในสิบเมืองของภูมิภาคเอเชีย ที่ได้รับการคัดเลือกให้เข้าร่วม
โครงการ “เครือข่ายเมืองในเอเชียเพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ” เทศบาล
นครเชียงรายในฐานะผู้รับผิดชอบหลัก จึงกลายเป็นภาคีเครือข่ายกับหน่วยงานรับผิดชอบหลักของ
เมืองอื่นๆ ในการเตรียมความพร้อมของเมืองเพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เทศบาล

ได้เข้าร่วมประชุมแลกเปลี่ยนประสบการณ์การดำเนินงานกับภาคีเครือข่ายระดับภูมิภาคหลายครั้ง
เพื่อเรียนรู้การดำเนินงานของเมืองอื่นและพัฒนาการดำเนินงานไปพร้อมกัน หลังจากนั้น เทศบาล

19 สิบเมืองในภูมิภาคเอเชีย ประกอบด้วย เมืองสุรัท ประเทศอินเดีย (Surat - Gujarat), เมืองอินดอร์ ประเทศ
อินเดีย (Madhya Pradesh), เมืองโกรัคพัวร์ ประเทศอินเดีย (Gorakphur Pradesh), เมืองดานัง ประเทศเวียดนาม
(Danang), เมืองควินยอง ประเทศเวียดนาม (QuyNhon), เมืองคานโทว ประเทศเวียดนาม (Can Tha), เมืองเชียงราย
ประเทศไทย (Chiang Rai), เมืองหาดใหญ่ ประเทศไทย (Hat Yai), เมืองบันดาร์ลัมปุง ประเทศอินโดนีเซีย (Bandar
Lampung) และเมืองเซมารัง ประเทศอินโดนีเซีย (Semarang)

160 สถาบันพระปกเกลา